گلچین مطالب فارسی

گلچین مطالب فارسی، دانلود فیلم و آهنگ، اس ام اس جدید، دانلود عکس، بیوگرافی، اخبار ورزشی

گلچین مطالب فارسی

گلچین مطالب فارسی، دانلود فیلم و آهنگ، اس ام اس جدید، دانلود عکس، بیوگرافی، اخبار ورزشی

آب در فرهنگ ایرانیان

ایرانیان همیشه با دیده احترام به آب نگریسته اند.هنوز هم هر جا که «آبادان»است و«بیابان»،در پیوند است با آب و آب مایه زندگی.«آب»همراه سه عنصر «آتش»و«باد»و«خاک»نزد ایرانیان از تقدس ویژه ای برخورداراست.تقریبا در همه نوشته های پیش از اسلام ، جایگاه آب در مجموعه آفرینش بسیار حساس است.هرودوت می نویسد ،ایرانیان در هیچ رودخانه ای حتی دست هایشان را نمی شویند و دست شستن دیگران را هم در آب نمی پذیرندو به رودخانه احترام می گذارند.استرابون نیز لابد با تکیه بر نوشته هرودوت به همین موضوع اشاره می کند.او مینویسد که ایرانیان در آب روان شستشو نمی کنند و در آب روان لاشه و مردار وروی هم رفته چیزهای ناپاک نمی اندازند.البته از گزارشی درباره هخامنشیان داریم،می دانیم که داریوش برای رساندن تیرک های سدر،از لبنان به شوش ،از آب روان استفاده کرده است

پیام تبریک رییس جمهور به مناسبت سال نوی میلادی

تأملی در پیام تبریک روحانی به پیروزی اسد

 

رییس جمهوری در پیامی به هموطنان مسیحی و سایر مسیحیان جهان، با تبریک تولد حضرت عیسی مسیح (ع) و آغاز سال 2015 میلادی تصریح کرد: جهان امروز بیش از هر زمان دیگر ، به پیام صلح و عدل و آزادی پیامبران الهی نیازمند است.

به گزارش مشرق به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری، حجت الاسلام و المسلمین «حسن روحانی» در پیام تبریک خود افزوده است: وظیفه بزرگ اندیشمندان جهان اسلام و مسیحیت این است که با روشن بینی و آگاهی، مردمان را با پیام معنویت الهی آشنا کنند و در برابر تحریف خشونت آمیز دین خدا بایستند.

متن پیام رییس جمهوری به این شرح است:

به نام خدا

میلاد مسیح بشارتی بود بر بشر که پس از تاریخی خونبار از خشم و خشونت، صلح و دوستی و همزیستی چونان ارزشهای جاودان و عام الهی تجلی یابند.

عیسی مسیح در جامعه ای زاده شد که ایمان و الحاد هر دو ابزار استبداد بودند. الحاد مذهب رسمی امپراطوری روم بود که خدایان متعدد را بر جای خدای واحد گذارده بودند و حکومتی بر پایه دیکتاتوری ساخته بودند و اهل ایمان آن زمان یعنی قوم بنی اسرائیل نیز جز به قوم و قبیله خویش نمی اندیشیدند و نه تنها برای نجات بشر از شر استبداد و الحاد تلاشی نمی کردند بلکه گاه ارباب و سران ایشان ، در برابر آزادی قوم خویش بر اسیری اکثریت مردم دم فرو می بستند.

مسیح آمد تا بشارت دهد خدا یکی است ، اما برای یک قوم و قبیله نیست. خدا یکی است و برای همه بشر، یکی است. مسیح آمد تا بگوید قوم برتر ، قوم بالاتر ، قوم برگزیده وجود ندارد . هرکس که به خدای واحد ایمان آورد ، رستگار می شود. در بشارت مسیح از رنگ و تبار و نام و نشان و عشیره و قبیله کسی نمی پرسند. پیام او پیامی جهانی ، مذهب او مذهبی انسانی و آئین او آئینی رحمانی بود.

راهی که مسیح نجات بخش قوم خویش ، بر همه اقوام گشود راه همیشگی انبیای الهی بوده است . راهی که پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) نیز در استمرار قاعده لطف الهی تداوم بخشید و به کمال رساند.

ما ایرانیان به عنوان یکی از اولین اقوام و ملل مسلمان همواره تجربه خوبی از همزیستی با هم میهنان مسیحی خویش داشته ایم . مسیحیان ایران به ندای مسیح گوش فرا دادند که پیامش صلح و دوستی بود و دیگر ایرانیان نیز به ادب و فرهنگ همزیستی با این هم میهنان پایبند ماندند. پیش از اسلام ، ایرانیان به مسیحیان آزرده از آزار امپراطوری ملحد روم پناه دادند ، و پس از اسلام نیز ، در پرتو آموزه های دین رحمت ، همواره مسیحیان در امن و امان ایران به صلح و صفا زیسته اند .

ما به ایرانی که خانه همه ایرانیان اعمّ از مسلمان و مسیحی و یهودی و زرتشتی است افتخار می کنیم و احترام به همه ادیان الهی را آموزه گرانقدر اسلام رحمت می شناسیم .

به عنوان رئیس جمهوری اسلامی ایران ، میلاد خجسته پیام آور صلح و دوستی حضرت عیسی بن مریم (علی نبینا و آله و علیه السلام) را به همه هم میهنان مسیحی و مسلمان به ویژه شهروندان ارمنی و آشوری ایران عزیز و به همه خداپرستان جهان تبریک می گویم و پیام وحدت آفرین قرآن را هدیه زیبای چنین روزی می دانم که پیروان ادیان الهی را به تاکید بر ارزشهای مشترک دعوت می کند و پرستش خدای یگانه را محور ایستادگی در برابر ستمگری و بهره کشی می شمارد.

جهان امروز ، بیش از هر زمان دیگر ، به پیام صلح و عدل و آزادی پیامبران الهی نیازمند است و این وظیفه بزرگ اندیشمندان جهان اسلام و مسیحیت است که با روشن بینی و آگاهی ، مردمان را با پیام معنویت الهی آشنا کنند و در برابر تحریف خشونت آمیز دین خدا بایستند.

در آستانه سال نو میلادی ، همه انسانهای آزاد اندیش و صلح دوست را به برادری و دوستی فرامی خوانم و امیدوارم سال 2015، سالی تواَم با سعادت و رفاه برای همه مردم جهان باشد.

حسن روحانی

رئیس جمهوری اسلامی ایران
280 × 202 - mashreghnews.ir
 
منبع:
http://www.mashreghnews.ir/

افسر تاریخنگار

جان مالکوم [John Malcolm] (متولد 2 مه 1769 و متوفی 30 مه 1833 )افسری انگلیسی بود که در دسامبر 1799 به عنوان سفیر ویژه از سوی لرد ولزلی فرماندار انگلیسی هندوستان به ایران فرستاده شد تا نظر دولت قاجار را به همکاری با اولیای کمپانی هند شرقی انگلیس در هند برای مقابله با تهدیدات افغانها و توسعه روابط تجاری جلب نماید.. او در این سفر دو عهدنامه سیاسی و بازرگانی سودآور با مقامات ایرانی منعقد نمود. کمی بعد نیز بار دیگر به تهران سفر کرد تا با همکاری دولت قاجار ، مرزهای هندوستان را از دستبرد قوای فرانسه مصون نگه دارد. طی سه بار ماموریت مالکوم به ایران ، وی اطلاعات ارزنده ای در باره تاریخ و سرزمین و فرهنگ ایران گردوری نمود و بر اثر آن توانست کتابی را با نام تاریخ ایران بنگارد که در خور اعتنا است . کتابی که هنوز هم پس از  200  سال از انتشارش، بار دیگر در ایران چاپ و منتشر می شود و مطالب آن سبک و سیاق تاریخنگاری نوین را در نخستین ایام آشنائی ایرانیان با روش تاریخنویسی اروپائی و حرفه ائی به یاد می آورد  .

آن چه در کتاب تاریخ ایران مالکوم خودنمائی می کند، صرف نظر از اشتمال مطالب مهم و کلیات در باره تاریخ و جغرافیا و تحلیلی بر اوضاع اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ایران عهد قاجار که از این بابت تفاوت اساسی کتاب مالکوم با دیگر نگاشته ای تاریخ آن زمان در ایران را نشان می دهد،   

یعنی سبک نوین تاریخنویسی که در ان مورخ صرفاً از بیان وقایع سیاسی مربوط به حاکمیت فراتر رفته و به ارائه داده های جغرافیائی و فرهنگی و ..سرزمین و تحلیلی نقادانه از اوضاع زمانه مبادرت کند. این نکته در کتاب مالکوم چنان است که مورخان حرفه ای روزگار قاجار و پهلوی هم به آن توجه داشتند و علاقمند بودند از این سبک و سیاق پیروی کنند. نهایت آمال پیروان مکتب متدیک تاریخنگاری ایران معاصر هم  همین بود که شمول موادی را که مالکوم و دنباله روهای اروپایئ او چون سایکس و واتسن و لمبتون و ..گرد می آورند، رعایت کنند. پس از انتشار تاریخ  مالکوم ، کتاب تاریخ ایران توسط ژنرال انگلیسی پرسی سایکس انتشار یافت و متاسفانه بسیاری از محققان داخلی از این دو تالیف سفارشی به عنوان ماخذ و منبع معتبر استفاده نموده اند و بدانها استناد کرده اند.

 اصولاً منابع مورد استفاده مالکوم در کتاب تاریخ ایران عبارت بودند از: تحقیقات اروپائیان، مجموعه ائی از نسخ فارسی و سرانجام اطلاعات میدانی دستیاران او در دوران اقامتش در ایران . نیز برای تاریخ ایران باستان از یافته های باستان شناسی ، دساتیر که اسنادی جعلی از آئین زرتشت بود ، آثار خاورشناسانی نظیر: دوپرون و دوساسی و نیز متون کلاسیک تاریخنگاری ایران استفاده کرده است.

 با این همه، هدف اصلی مالکوم این بود که برای دیپلومات ها، بازرگانان و به طور کلی کارگزاران دولت بریتانیا کتاب راهنمائی عرضه کند تا به وسیله آن ، دولت استعمارگر انگلیس در تلاشهای خود برای حفظ منافع امپراتوری خویش، سیاستی هدفمند داشته باشد و به ویژه در قبال ایران سیاست مشخصی اتخاذ کند.  از این رو ، افسر تاریخنویس در برخی موارد ، زیرکانه تلاش کرده است تا پایه های اعتقادی ایرانیان را با هجمه به موازین فرهنگی و دینی آن تضعیف کند و حس برتری طلبی غربی را ارضا نماید. لذا در باره مساله توسعه نیافتگی در ایران ، علت اساسی را زیر سر اسلام و به ویژه موضع زنان می داند و  می کوشد چنین القا کند که اسلام و تاثیرات فرهنگی آن ( مثل حجاب داشتن زنان ایرانی) عامل واپس ماندگی ایران است ! حتی معتقد است که ویژگیهای خوب دین اسلام از مسیحیت اخذ شده است و اسلام دینی مخالف با اصلاحات می باشد!. نکته قابل تامل آن است که در این کتاب هزار صفحه ایئ ، افسر انگلیسی ، ایرانیان را مردمانی خودخواه ، دمدمی مزاج  ، متفرق و...خوانده و بر آن است که  عادات بد ، فرهنگ ثانوی ایرانی شده است!!. زیرا به اعتقاد او ، ایرانی ها هم مانند سایر مردم مشرق زمین، حکمران مستبد، ولی قاطع و تامین کننده رفاه و امنیت را بر حاکم کم عرضه و لیبرال ترجیح می دهند.

 ** نتیجه آن که باید در نظر داشت که خاطره نویسی و مقاله نویسی و ..با تاریخنویسی تفاوت دارد. و هر مامور خارجی یا شخص کارگزاری گرچه می تواند خاطرات روزانه خود را بنویسد ، ولی تاریخنگار شدنش جای تردید دارد. زیرا تاریخ نگاری همانند روزنامه نگاری دارای اصول و قواعدی است و اصولاً همچنان که افراد  به صرف نوشتن یک متن در روزنامه ، نمی توانند ژورنالیست تلقی شوند، نگارش متنی و یا کتابی در باره تاریخ هم ، نمی تواند مبین داشتن تخصص تاریخی و اشتهار فرد به تاریخنگاری باشد.