میلاد باسعادت حضرت علی اصغر

بوی کهکشان شیری می‏آید؛ 

بوی شش ماهگی‏ های غریب، 
بوی لب‏های ترک‏ خورده.
آسمان، چقدر به زمین نزدیک می‏شود تا این کودک،
به آرامی بر سینه زمین قدم بگذارد! 
درهای آسمان باز می‏شود تا باب الحوایج بیاید، 
تا باب الحوایج با دست‏های کوچکش، 
تقدیم زمین می‏شود؛ 
این غنچه بوی پروانگی می‏دهد. 
این غنچه بوی شش ماهگی پرپر شده می‏دهد.
غنچه‏ ای را که دو روزی است به باغ آمده است 
بی‏گمان دست زمانه سر چیدن دارد.

وقت رفتن

بخش اول:رپ

عزیزم کجا داری میری یکم اهسته تر/یکم هم فکر دیوونه ای باش که نشسته با چشم تر

کاش اینبارم میتونستم جلوی رفتنتو بگیرم/تو رفتی و از کوچه ها و خاطراتش دلگیرم

چشاتو وا کن مگه نمیگفتی تنهات نمیذارم/دیگه از دنیا و همه کاراش بیزارم

مرگ تو باورم نمیشه اره باورش سخته/اون که تموم زندگیم بود حالا گذاشته رفته

بزا گریه کنم تو شبای سردم/تو تنهاییام تو هوای دردم

با احساس روش کار کردم

دارای دو بخش رپ و یک بخش پاپ

تعداد ابیات:30

قیمت:50000تومان

برای خرید با این شماره تماس بگیرید:09146830024

شیران زده دم بر زمین پیش سگان کوی او

 

ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

شوریده گردد عقل او آشفته گردد خوی او

معشوق را جویان شود دکان او ویران شود

بر رو و سر پویان شود چون آب اندر جوی او

در عشق چون مجنون شود سرگشته چون گردون شود

آن کو چنین رنجور شد نایافت شد داروی او

جان ملک سجده کند آن را که حق را خاک شد

ترک فلک چاکر شود آن را که شد هندوی او

عشقش دل پردرد را بر کف نهد بو می‌کند

چون خوش نباشد آن دلی کو گشت دستنبوی او

بس سینه‌ها را خست او بس خواب‌ها را بست او

بسته‌ست دست جادوان آن غمزه جادوی او

شاهان همه مسکین او خوبان قراضه چین او

شیران زده دم بر زمین پیش سگان کوی او

بنگر یکی بر آسمان بر قله روحانیان

چندین چراغ و مشعله بر برج و بر باروی او

شد قلعه دارش عقل کل آن شاه بی‌طبل و دهل

بر قلعه آن کس بررود کو را نماند اوی او

ای ماه رویش دیده‌ای خوبی از او دزدیده‌ای

ای شب تو زلفش دیده‌ای نی نی و نی یک موی او

این شب سیه پوش است از آن کز تعزیه دارد نشان

چون بیوه‌ای جامه سیه در خاک رفته شوی او

شب فعل و دستان می‌کند او عیش پنهان می‌کند

نی چشم بندد چشم او کژ می‌نهد ابروی او

ای شب من این نوحه گری از تو ندارم باوری

چون پیش چوگان قدر هستی دوان چون گوی او

آن کس که این چوگان خورد گوی سعادت او برد

بی‌پا و بی‌سر می‌دود چون دل به گرد کوی او

ای روی ما چون زعفران از عشق لاله ستان او

ای دل فرورفته به سر چون شانه در گیسوی او

مر عشق را خود پشت کو سر تا به سر روی است او

این پشت و رو این سو بود جز رو نباشد سوی او

او هست از صورت بری کارش همه صورتگری

ای دل ز صورت نگذری زیرا نه‌ای یک توی او

داند دل هر پاک دل آواز دل ز آواز گل

غریدن شیر است این در صورت آهوی او

بافیده دست احد پیدا بود پیدا بود

از صنعت جولاهه‌ای وز دست وز ماکوی او

ای جان‌ها ماکوی او وی قبله ما کوی او

فراش این کو آسمان وین خاک کدبانوی او

سوزان دلم از رشک او گشته دو چشمم مشک او

کی ز آب چشم او تر شود ای بحر تا زانوی او

این عشق شد مهمان من زخمی بزد بر جان من

صد رحمت و صد آفرین بر دست و بر بازوی او

من دست و پا انداختم وز جست و جو پرداختم

ای مرده جست و جوی من در پیش جست و جوی او

من چند گفتم های دل خاموش از این سودای دل

سودش ندارد های من چون بشنود دل هوی او

تورا چه نامـــــ دهــــــم من.....

 

تو را چه نام دهم من ، فرشته یا که پری ؟

 برای من تو خــــدایی دمیده در بشری

تو میرسی و دلم را تلاش بیهوده ست

نمی شود که نبازم ، نمی شود نبَـــری

اگر تو عیب مرا هم نشان دهی غم نیست

که مثل آینه ها صـــادقـــانه مینـــگری

هنوز بعد تو سرگرم خاطــــرات توام

تو ای ستاره چه دنباله دار ؛می گذری

برای با تو نشستن اگرچه من هیچم

برای بودن با من ،تو بهـــترین نفری

به بوی زلف تو از خویش می روم بی شک

شبی دوباره اگر شانه ای به مو ببری

تو مثل رودی و من مثل شاخه ای خشکم

خوشم به بودن با تو ، خوشـــم به دربدری

بلای کم ابی

 از مجموعه سرزمین پهناورمان ایران تنها ۱۵ درصد برخوردار از پوشش گیاهی است

(که بنا بر برخی آمار این رقم تا ۱۰ درصد کاهش پیدا کرده است)

و بیش از ۸۵ درصد کشور ما جزو مناطق خشک و نیمه خشک محسوب می شود

. هر ساله در فصل های گرم شاهد بروز پدیده کم آبی در کشور هستیم

اما به نظر می رسد با توجه به اینکه هم اکنون در دوره ترسالی به سرمی بریم

اما به نظر نمی رسد که از خطر خارج شده باشیم.

با این وصف میزان مصرف آب با شرایط کم آبی کشور همخوانی ندارد

و سرانه مصرف در ایران بالاست.

در کنار این فرهنگ بد مصرف، با وجود کارهای زیادی که انجام شده،

آب رودهای زیادی هرز می رود.

کمبود آب، افزایش جمعیت، بالا رفتن سطح زندگی و بهداشت و افزایش بیشتر مصرف آب

و کمبود مواد غذایی در دهه های آینده بحرانی را پیش روی ایران قرار می ده

د که چشم اندازش از همین حالا تیره است

و البته مهار چنین بحرانی به کاری که ما در این سال ها انجام می دهیم بستگی دارد.